تاريخ پيدايش فلامنکو * به صورت خيلي خلاصه *



فلامنكو هنر يا به عبارتى قسمتى از زندگى و فرهنگ مردم آندلس اسپانيا است. به طورى كه Romon Montaya از بزرگان اين سبك مى گويد: «همين هوايى كه استنشاق مى كنيم سرشار از واقعيت هاى فلامنكو است !!»
•••
۱ ريشه ها و پيدايش فلامنكو
در حدود سال ۱۴۴۷ ميلادى قبايل متعددى از كولى ها، از طريق كاتالونيا وارد خاك اسپانيا شدند. كولى ها با توجه به شرايط زندگى هميشه در سفرشان، در رابطه با ريتم و موسيقى داراى قابليت هاى برجسته اى بودند. آنها در آندلس(نام يک شهر) به انواع متنوعى از موسيقى برخوردند كه فوق العاده غنى و شاعرانه بود. اين موسيقى محلى چنان با روحياتشان مناسبت نزديك پيدا كرد كه خيلى زود به قسمتى از وجود آنها مبدل شد. كولى ها از يك طرف اين موسيقى را تقليد مى كردند و از طرف ديگر عناصر جديدى به آن مى افزودند. حاصل اين ازدواج پديده اى به نام فلامنكوى آوازى بود.
بنابراين بدون ترديد عنصر اصلى فلامنكو، آندلسى ها و كولى ها بودند. بعدها از موسيقى مراكشى و هندى و يهودى تاثيرات فراوانى گرفت و امروزه با تركيبى از موسيقى كلاسيك و جز به سبكى قدرتمند تبديل شده است.
در مورد زمان شروع فلامنكو هيچكس نمى تواند با اطمينان اظهارنظر كند، زيرا شواهد ثبت شده در اين رابطه بسيار معدود است و مشكوك.
ولى به طور كلى تاريخ فلامنكو را به دو دوره مى توان تقسيم كرد: اولين دوره از ابتداى قرن نوزدهم تا ۱۸۶۰ است كه در اين دوره فلامنكو بخشى از زندگى كولى هاى آندلس و مردم فقير آن منطقه محسوب مى شد .دومين دوره بين سال هاى ۱۸۶۰ تا ۱۹۱۰ است كه به دوره «كافه كانتانته ها» معروف است. در اين مرحله كولى ها كه به دوره گردى مى پرداختند، فلامنكو را از مرزهاى آندلس خارج كردند.

۲ از فلامنكوى سنتى تا مدرن
اين دو به هيچ عنوان دو چيز مجزا از يكديگر نيستند، بلكه فلامنكوى مدرن با حفظ قالب هاى اصلى اين موسيقى با بهره گيرى از هارمونى و تكنيك هاى پيشرفته تر، نوع ارتقا يافته اين موسيقى است و بدون درك صحيح فلامنكوى سنتى و قالب هاى آن دستيابى به فلامنكوى مدرن ميسر نيست.
در دوره اول هيچ گونه گواهى دال بر استفاده از ساز گيتار وجود ندارد. اما در دوره دوم گيتار , كه از قبل ساز اصلى اسپانيايى ها محسوب مى شد، براى همراهى و تقويت صداى انسان مورد استفاده قرار مى گرفت. نكته قابل توجه و شگفت انگيز اينكه گيتار , كه بعدها به دو عنصر ديگر يعنى رقص و آواز اضافه شد، در حال حاضر تنها عنصر فلامنكو است كه مى تواند به تنهايى نيز به هنرنمايى بپردازد.
آوازها و رقص هاى فلامنكو كه ادغامى بود از رقص ها، دست زدن با كف دست و سر انگشتان كه در اصطلاح آنها را Sordas و Fuertes مى نامند، انجام مى شد.بعدها استادان با ارزشى چون نينو ريكاردو، رومون مونتايا و آگوستين كاستلون و تنى چند به صورت تكنوازى با پنج انگشت دست راست به مرحله بالاترى از نظر هنرى در اين سبك راه يافتند....