اسماعیل اسفندیاری
شبانه های غمگین روزهای بی ترانه
خواب و سکوت مرداب گودالی از بهانه
یه کار بی مروت یک اندوه بی پایان
یه مرداب حقیقی از اشک برف و باران
C Dm
اینها همه حکایت از درد بی غروبند
از تشنه کامی عشق در رفتن تو بودن
ما عاشقان مرداب در گودال بهانه
درگیر با چه هستی با عشق و یا زمانه
این عشق بی سرانجام گم شد ولی چه ها کرد
دریای دلم را مرداب بی صدا کرد
گفتم که خسته ام من یک جا قرار من نیست
چون شعله در خروشم آرامش دلم کیست
عشق تو را نخواهم پس عاشق که هستی
معبود از تو دور است خالی از عشق و هستی
قلبت شکسته آری چون قلب من شکستی
این انتقام عشق است نه اوج خودپرستی
مرداب غم رها کن بالی بزن به فردا
این انتهای عشق است جاری شدن به دریا